|
کامیله
و رودین |
رضا
فرمند |
|
|
کامیله
با همهی مهرش روبروی
رودین آنقدر
مینشست که
سنگ میشد و
آفرینههای
رودین جان میگرفت. تا
اینکه
ناگهان
دریافت که
دیگر آفتاب
کوچکِ
کارگاهاش
نیست که
دیگر جاناش
نیست. * چشم
که گشود در
سنگ مانده
بود و
دستی نبود که
راهی از سنگ
بتراشد و
او را رها کند کامیله
در سنگ چنان
دوید تا
توانست
پرهایش را
پیدا کند و
در آن به
آسانی «والس»
برقصد پاریس
۲۹ ژوئیه
۲۰۰۵ -------------------------------- کامیله
کلودل،
شاگرد، مدل،
دستیار و
معشوق رودین
بود. او
براستی
سوگلی رودین
بود. او مدل
برخی از
شناختهترین
تندیسهای
رودین است.
کامیله و
رودین پیوند
عاطفی ژرفی
داشتند.
رودین در
نامهای
عاشقانه او
را سرچشمهی
نیروی
کارهایش
قلمداد میکند.
با اینهمه
پیوندشان پس
از ۱۵ سال می
گسلد. رودین،
معشوق جوانیاش
Rose
را که برای او
نقش مادر و
دلدار را هم
داشت و از
کارهایش
مراقبت می
کرد رها نمی
کند.
کامیله پس از
جدایی به
هنرش پناه میبرد.
و سرانجام پس
از آفریدن
کارهایی
ماندگار
تعادل روانیاش
را از دست میدهد
و از سال ۱۹۱۳
تا ۱۹۴۳ یعنی
سی سال در
بیمارستان
روانی بستری
میشود. «والس»
La Valse
یکی از نامیترین
کارهای
کلودل است. بعدها
به پیشنهاد
دوستی،
رودین وصیت
میکند که در
موزهاش
غرفهای هم
به کارهای
کامیله
کلودل
اختصاص داده
شود. |