|
شعر مرا به خانهاش میبرد |
رضا فرمند |
|
|
ایستگاه، سرد است! ایستگاه، درنگ سفرهاست! ایستگاه، در هیاهوی مسافران تنهاست!
شعر، مرا به خانهاش میبرد؛ به بسترش میبرد؛ و هیاهوی زندگی را کیب میکند
ایستگاه، سرد است! ایستگاه، درنگ سفرهاست! ایستگاه، در هیاهوی مسافران تنهاست! آپریل ۲۰۰۷
|