|
در شعر و شاعری ۳ |
رضا فرمند |
|
|
* واژهها باید در جان چنان بیامیزید که میانشان تهی نباشد مگرنه شعر، سست میشود * کهربای معنا در ژرفای جان میچرخد؛ میچرخد تا شعر، خودش را کامل کند هزاران واژه باید همزمان معنایی را در ژرفا بخوانند تا شعر نوشته شود * گاه، میان واژگان از هیجان سُرایش پُر میشود و تو نمیتوانی خالیهایش را حس کنی * در ژرفای جان، شعر، خودش واژگاناش را برمیگزیند
۱۳ مارس ۲۰۰۹ ------------------- ۲۳ شهریور ۱۳۸۹- 14 September 2010 |