خانه

استرس

رضا فرمند

استرس، لحظه‌ها را هُل می‌دهد

و لحظه‌ها چون درهای چرخان می‌ایستند.

*

استرس، واژه‌ها را می‌کشد؛ گاز می‌زند؛

و حوصله را پاره می‌کند

*

استرس، هر پاسخی را می‌شکند؛

و از هر پُرسشی پیش می‌افتد

*

استرس از خودش پرت می‌شود؛

و از خودش واپس می‌ماند

*

استرس با تکان واژه‌ای به زمین می‌افتد

استرس با تکان صدایی برمی‌گردد

استرس همیشه دلواپس است

و پشتِ واژه‌ها را با نگرانی نگاه می‌کند

*

استرس، در هماغوشی‌ هم پَر نمی‌کشد؛

و رنگ پیراهن هیچ جشنی با خنده‌اش جور در نمی‌آید

*

استرس، لحظه‌ها را هُل می‌دهد

و لحظه‌ها چون درهای چرخان می‌ایستند.

آپریل ۲۰۰۷

-------------

*Stress