|
شتاب،
زمان برهنه
است |
رضا
فرمند |
|
|
سفر
که تمام شود،
شتاب میگذرد! * شتاب،
ناب است! شتاب،
زمان برهنه
است! گمان
نمیکنم از
شتاب خسته
شوم! * شتاب
را هر زمان که
بخواهی میپوشی؛ و
سفینهاش را
هر زمان که
بخواهی سوار
میشوی * من
در شتاب میخوابم من
در شتاب، پاک
میشوم. * واژههایم
را به شتاب
افکندهام سبک
شدهام و از
مدار دغدغه
پرواز کردهام. * روبرویام
زن کهنسالی
در سرفهاش
گیر کرده است از
خود میپرسم
هوشاش آیا
هنوز پَرمی
زند؟ * شتاب
به آسودگی
کودک است! شتاب
به آسودگی
مرگ است! شتاب
به آسودگی
پاسخ است! شتاب
به آسودگی آب
است! شتاب،
همیشه تازه
است! * شتاب،
زیباست سفر
که تمام شود،
شتاب میگذرد! ۱
سپتامر ۲۰۰۷
|