|
جویها
بسترشان را
گم نمیکنند! |
رضا
فرمند |
|
|
نگران
نباش! جویها
بسترشان را
گم نمیکنند * واژهها
کلیدهای
بستگی ما
هستند: هر
واژهای به
پُرسشی میخورد آرام
که باشی کلیدهایت
را مییابی * پیشآمدها
میتازند و
از شکیباییات
پیش میافتند پیشآمدها
را به حال خود
بگذار پیشآمدها
همیشه به
زبان ما سخن
نمیگویند * پیشآمد
را صدا بزن اگر
صدایت را
شناخت میایستد. مگرنه
آرام باش! همهی
پیشآمدها
را نمیتوان
اهلی کرد! * تو
اگر نباشی
واژهای
دیگر جایات
را پُر خواهد
کرد شعر
سرکش هستی از
بازسرایی
خود
بازنخواهد
ماند. آرام
باش! از چه
نگرانی! * با
هیچیک از
دشنامها
گلاویز مشو! بلندایات
را پیدا کن!
خودت را پیدا
کن! و
پیروزیهایت
را که بوی اوج
میدهند همیشه
به همراه
ببر! * همهی
واژههایت
را در آرامش
بشوی! سویههای
آرامش به هر
روزنهای
رسوخ میکنند آرام
که باشی از
شیبِ تندِ هر
پُرسشی میتوانی
بالا بروی! * آرامش،
فرزانهترین
است! آرامش،
راهبر نازک
داناییست آرامش،
واژههایت
را سامان میدهد آرامش،
هموارترین
راهها را به
گامهایت
نشان میدهد. آرامش
را مثل عکس
نازنینی
همیشه به
همراه ببر! * پیشآمدها
در زمان آرام
میشوند نگران
نباش! جویها
بسترشان را
گم نمیکنند! مارس،
۲۰۰۷
|