|
*نگینه
های شعر پل
الوار |
||
|
اما
اگر سراسر
کوچهام را
سرراست و
سراسر
سرزمینم را
همچون کوچهای
بیانتها
بسرایم دیگرم
باور نمی
دارید. سر به
بیابان می
گذارید. (هدف
شعر می باید
حقیقت
کارآیند
باشد) * این
است قانون
گرم انسان ها از
رَز باده می
سازند از
زغال آتش و از
بوسهها
انسانها (دادِ
کامل) * این
است قانون
دلپذیر
انسان ها آب
را به نور بدل
می کنند رویا
را به واقعیت
و دشمنان
را به
برادران. * تو
را به جای همه
زنانی که
نشناختهام
دوست می دارم تو
را به جای همه
روزگارانی
که نمی زیستهام
دوست می
دارم (تو
را دوست می
دارم) * تو
را دوست می
دارم برای
خاطر فرزانهگیات
که از آن من
نیست (همان) * تو
همان آفتاب
بزرگی که در
سر من بالا می
رود (همان) * گلهایی
بس
نیرومندتر
از آب (سَمندر) *
Paul
Eluard (۱۹۵۲-
۱۸۹۵) ------------------------------------------- برگرفته
از: برگرفته
از: همچون
کوچهیی بی
انتها: احمد
شاملو،
مجموعهی
آثار، دفتر
دوم، موسسهی
انتشارات
نگاه، ۱۳۸۳ برگردان:
احمد شاملو ------------------------------------------------- ده شاعر
نامدار قرن
بیستم: آتشی
روشن کردم،
آسمان رهایم
کرده بود (برای
زیستن در
اینجا) * تنها
در سر و صدای
شعله ها
زیستم (همان) * آب
آرام است و
تنها برای
کسی تکان می
خورد که
آنرا لمس کند (ماهی) * ماهی
پیش می رود بسان
انگشتی در یک
دستکش * آب
مانند پوستی
که کسی نمی
تواند آن را
زخمی کند توسط
انسان و ماهی
نوازش می شود (تَر) * یک
پَر، کلاه را کمی
سبکتر می کند (پنج
هایکو) * تنت
چابکتر از
اندیشه هایت
است آیا
می شنوی؟ (روز
بزرگ، تقدیم
به گالا à Gala) * چشمانش
همیشه بازند و
نمی گذارند
بخوابم (دلداده) * اکنون
نوبت بوسه
هاست که
همدیگر را
بفهمند (زمین
آبی است) * روی
تختخوابم
صدف خالی می
نویسم نامت
را (آزادی) * پاریس
سردش است،
پاریس گرسنه
است پاریس
دیگر شاهبلوط
در کوچه ها
نمی خورد پاریس
لباسهای
کهنهی زنی
پیر را
پوشیده است پاریس
ایستاده می
خوابد بدون
هوا در مترو (دلیری) * به
تو نگاه می
کنم و خورشید
بزرگ می شود (دریایی) * به
تو نگاه می
کنم همه چیز
عریان است (همان) * این
قانون گرم
انسان هاست که
از انگور
باده می
سازند از
زغال آتش و
از بوسه
آدمها را (دادگری
درست) * ناقوس
قلب آهسته به
صدا در می آید یک
زوج نخستین
بازتاب است (برای
مارک شاگال) *
Paul
Eluard (۱۹۵۲-
۱۸۹۵) ------------------------------------ برگرفته
از: ده
شاعر نامدار
قرن بیستم.
نشر مرغامین.
۱۳۷۲ ترجمه:
حشمت جزنی
|