|
نگینه
های شعر
ایلیا
ارنبورگ* |
||
|
به
خیره مگو که
ایمان کوه را
به جنبش در می
آورد من
کوه بی جان
نیستم
انسانم من! (اما
من انسانم...) * ایمان
به جسم بیجان
روح می بخشد،
لیکن من
جسم بیجان
نیستم
انسانی زندهام
من. (همان) * تنها
به تو ایمان
دارم ای
وفاداری به
قرن و به
انسان! Ellia
Ernbourg (1891-1967) ---------------------------------- برگرفته
از: همچون
کوچهیی بی
انتها. احمد
شاملو،
مجموعهی
آثار. دفتر
دوم، موسسهی
انتشارات
نگاه، ۱۳۸۳ برگردان:
احمد شاملو
|