|
نگینه
های شعر سعید
سلطانپور |
||
|
(سرود
برای گلهای
سرخ، ده شب) * و
غول خستهی
زیبا در آتش
زمان می
رود و می آید... با
توفانی که در
مشتهایش
انباشته است (چهار
حرف، همان) -------------------------- برگرفته
از: ده
شب |