خانه

نگینه‌های شعر شهروز رشید

غفلت و بطالت، حوالی ما را آباد کرده‌اند.

(سال‌های بی‌فصل، Belonging)

*

چه کسی از تو چنین ملخی ساخته‌ست

که خود را می‌جوی، می‌جوی، می‌‌جوی!

(همان)

*

همیشه یک نفر می‌گرید در پارک‌های متروک...

همیشه‌ یک نفر وطنش را انکار می‌کند...

همیشه یک نفر قد می‌کشد تا بوی گل سرخ

(همان)
----------------------------

برگرفته‌ از: Belonging

تدوین و ترجمه‌ نیلوفر طالبی