|
نگینههای
شعر روشن
رامی |
||
|
سهره
در دو بال
لرزان از
دريا مي گذرد (۴) * ماه،
يا
نيست، يا زير
ابر پنهان
است همچنان.از
صخرهها.بالا
ميرود * همهی
عمر به شكوفه
مينشيند .سيبهايش
را به تاراج
ميبرند (۳۴) * همهی
زوار، يا
سرگرم زيارتاند،
يا وضو، يا
نماز ---------- برگرفته
از: آوازهای
از یاد رفته،
اثر
|