خانه

نگینه‌های شعر روشن رامی

سهره در دو بال لرزان

از دريا مي گذرد (۴)

*

ماه،

يا نيست، يا زير ابر پنهان است
پلنگ،

همچنان.از صخره‌ها.بالا مي‌رود

*

همه‌ی عمر به شكوفه مي‌نشيند
بي‌آنكه بداند.چه دستهايي

.سيب‌هايش را به تاراج مي‌برند (۳۴)

*

همه‌ی زوار،

يا سرگرم زيارت‌اند، يا وضو، يا نماز
تنها،.پرنده مي‌پرد

----------

برگرفته از:

آوازهای از یاد رفته، اثر