خانه

نگینه های شعر محمد مختاری

جستجو

اندامم را به دشواری به یاد می آورم

نامم چه بود؟

اینجا کجاست؟

*

سیب گلویم را انگار چیزی می خواسته است له کند

له کرده است؟ (همان)

*

انگار چشمهایم

آنجا به روی سیم های خاردار پرتاب شده است (همان)

*

گودال ها چه زود پر شد از ما

که از طناب ها و آمبولانس ها یکدیگر را پائین می آوریم (همان)

*

کاش آن چنان به اشیاء نزدیک می شدیم

که سایه هاشان را گم می کردند

(هزاره های البرز، منظومه‌ی ایرانی)

--------------------------------------

برگرفته از: سایت شعر

منظومه‌ی ایرانی. انتشارات علمی، ؟