|
نگینه
های شعر شکوه
میرزادگی |
||
|
لم
می دهم به ماه و
تماشایت می
کنم (مرز) * تاب
می خورم از
این سر جهان
به آنسر
جهان و
آخرین قطره
های باران را
می نوشم و
مست می شوم (وقت
بازگشت) * جهان
همین چند
لحظه است! (همان) * گل
آفتابگردان
نمی داند چگونه
بنشیند که
سر به سوی او
داشته باشد (فصل
خوب من) * نوازشم
که می کنی در
ابریشم فرو
می روم (بهشت
را نمی خواهم) * می
خواهم با تو
برقصم از
کرانه های
پاتارا تا
دشتهای
پاسارگاد (قصی
چنین) * ساعتم
به وقتِ
فرداست (ساعتم
به وقت
فرداست،
سایت شاعر) * ساعتم
به وقت توست (همان) -------------------- برگرفته
از شایت شاعر
|