|
نگینههای شعر لیلا کُردبچه |
||
|
از هر درختی طنابی آویخته است هر روز میتواند گناهی تازه به گردنم بیندازد (شعر۱، شعر نو) *
کافیست تو را به نام بخوانم تا ببینی که لکنت، عاشقانهترین لهجههاست (لکنت، وبلاگ شاعر) * در نقطههای کور خانه زندگی میکنم (گوشوارههای مروارید، همان) * زمین، گردتر از آنست که هر بار پشت سرمیگذاریام پیش رویات نباشم (هیچ درختی سیب نداده است، تاسیان) -------------------------------- برگرفته از: وبلاگ شاعر، تاسیان، شعرنو
|