خانه

نگینه های شعر سیاوش کسرایی

آری آری زندگی زیباست!

زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست

گر بیفروزیش، رنگ شعله‌اش در بیکران پیداست

ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست.

(آرش کمانگیر، راهیان شعر امروز)

*

جنگلی هستی تو ای انسان! (همان)

*

پُل می کشد به ساحل آینده شعر من

تا رهروان سرخوشی از آن بگذرند (باور، همان)

*

من مرگ هیچ عزیزی را باور نمی کنم(همان)

*

تو قامتِ بلند تمنایی ای درخت

همواره خفته است در آغوشت آسمان

بالایی ای درخت

دستت پر از ستاره و جانت پُر از بهار

زیبایی ای درخت (برای درخت، همان)

*

بر هر چه می نشست از آن زود می رمید

پروانه‌ی سفید (جوانی، هوای آفتاب)

*

ای دوست داشتن

پنهانترین بهار (شاعر، تراشه های شعر)

*

شب ما چه با شکوه است

وقتی که گلوله ها

آنرا خالکوبی می کنند (از قرق تا خروسخوان)

*

ای سخن‌سالار آینده!

من نجستم واژه‌ی دلخواه و گَرد حسرتش بر دفترم باقی‌ است

بخت یارت باد

یافت کن آن را که من عمری برایت جستجو کردم.

(واژه دلخواه، هوای آفتاب، واپسین شعرها)

--------------------------------

آرش کمانگیر (آوی آزاد)

از قروق تا خروسخوان (همان)

مهره‌ی سرخ

هوای آفتاب (واپسین شعرها)