خانه

نگینه های شعر ناهید کبیری

این باغ را که با میخ به گوشه‌ی دیوار کوبیده‌اند

نقشه‌ی جغرافیای سرزمین من است

(انار و شکوفه و زیتوت، دوشنبه)

*

آقا اجازه هست باز کنم پنجره‌ام را؟...

آقا اجازه هست به همسایه‌ام بگویم سلام؟ (رخصت)

*

آقا اجازه هست از نخ و سوزن، رخت و اتو،

اجاق و سماور، بپرهیزم...

و با شعر و شعور لحظه های دور درآمیزم؟ (همان)

*

آقا اجازه هست بگویم که:

یاسای تو خطاست؛

و این عدل، نارواست؟ (همان)

-----------------------------
برگرفته از: ققنوس، دوشنبه