|
نگینههای
شعر احمد
حیدر بیگی |
||
|
از
زیر لایههای
شن به در آمد،
نیمهجان و
گم شد با شبکلاه،
در سیاهی
بازار (شیطان،
مانیها) * مرده
به زنده می
دهد فرمان (معجزه،
همان) * خاکستر
گفت: آتش
را میبخشم تبر
را هرگز! (چند
شعر، همان) * کوتاه
شد راههای
دور کوتاهتر از
گهواره تا
گور! (همان) ------------------------ برگرفتهاز:
مانیها
|