|
نگینه
های شعر بیژن
فارسی |
||
|
تا
تکهای از
سکوت تو باشم (هوای
همیشهی تو) * فقط
قصه های تو
معنا داشت! (همان) * با
گریه، گره
خوردهام در
گلو! * راستی
این واژه ها کی
از کودکی من
پاک شدند؟ (روزگار
غریبی ست) * آدمی
تا پرنده را
گم نکرده است غربت
بر شانه هایش
نخواهد نشست! --------------------------------- برگرفته
از: وبلاگِ
شاعر Baar Aftaow
|