خانه

نگینه‌های شعر لاله درختی

دست‌هایم عطر شانه‌هایت را گرفته! (شعر۲)

*

خُنک، خوشبو، سَبُک

مثل نسیم می‌نشینم روی‌ تن‌ات! (شعر ۹)

*

موهایم را که شانه می‌زنم

جای انگشتان‌ات برق می‌زند (۱۱)

*  
زمان در شهر من بخواب رفته است (۱۴)
*

در جستجوی تکه‌ای زمین‌ام

که تشنه‌ی رویش باشد

پیراهن‌ام بوی باران گرفته (۱۵)

*

حالا دیگر دایره‌ی کاملی شده‌ام

همین روزهاست که از راه برسی

باید یک روبان صورتی برای موهایم بخرم! (۱۹)

*

پشتِ دود سیگارت زنی‌ست که پیراهن‌اش

رنگِ عسل‌های نابِ کوهستان است (۳۰)

*

دلم می‌خواست که دنیا یک مزرعه‌ی بزرگ گندم بود

با یک آسمان بزرگ و آبی...

دلم می‌خواست که دنیا از آدم‌های بزرگ‌اش

فقط سیلور استاین را داشت و سنت ‌اگزوپری را (۳۵)

-------------------------------------------------------------