|
نگینه های شعر پروانه دلاور |
||
|
من
در همهی
دیگها و تابه
ها... بخار
شدهام (دوستِ
خوبِ من) *
دخترم!
کاش زنده نمی
مردی (همان) * قلبم
مشت شد در
دادگاهیی
که شما
آقایان قاضیام
هستید؛ وکیلام
هستید (همان) * بعد
از بازیِ
خاله دخترهای
رنگپریده و
لاغر جوشهای
صورتشان را
کندند و
سر به زیر
شوهر کردند و
هیچ وقت
نگفتند در
آینده چه
کاره می
خواهند
بشوند... (خانم
رئیس جمهور) ------------------------- برگرفته
از: مانیها |