خانه

نگینه‌های شعر روجا چمنکار

آبشارهای مخفی به چشم‌هات می‌آیند

صخره‌های وحشی به اندامت

چیزی میان دست‌هات و لرزش صدام

رد و بدل می‌شود (مدال، عصر آینه)

*

با خودم حرف می زنم

با تکه‌های خودم حرف می زنم

با تکه‌تکه‌های خودم حرف می زنم

(با خودم حرف می زنم، قابیل)

*

عاشق ‌شدن‌هایم

به کوچه‌ای خاکی منتهی می‌شود

و به لب‌های کسی که پافشاری کرد

روی لب‌هایم. (هوا که عوض شود، کتاب شعر)

*

قرار بود مراقبم باشی! (همان)

*

در دستانم خطی نیست...

من تمام خطوط دنیا را در چشمانم پنهان کرده‌ام!

(؟، سنگ‌های نه‌ماهه)

---------------------------

برگرفته‌از: عصر آینه، قابیل، کتاب‌ شعر