|
نگینههای
شعر غلامرضا
بروسان |
||
|
جاذبه، در پای درخت سیب بیشتر است( روز، رندان) * دوستداشتنات پیراهن نازکیست که آرام از روی بند برمیدارم (آرام، پل ادبی) * به شانههای تو آنقدر خو گرفتهام که ایگناسیو به ساعت پنج عصر * هیچ قطاری وقتی گنجشگی را زیر می گیرد
از ریل خارج نمی شود (؟، یک تمشک تازه) سنگینام انگار زنانی آبستن در دلم زغفران پاک می کنند (گفتی بیا، غزلداستان) ----------- برگرفته از: زندان، پل ادبی، غزلداستان
|