|
نگینههای
شعر بهنام
باوندپور |
||
|
در
آن چیزی بیان
ناشدنی هست (صورت
هیچدهسالگی،
انهدوانا) * من
اگر نخواهد
از جهان
فراتر رود
هیچ است! (من
و گربهی
چینی، همان) * مادر
بزرگ،
بازیگوشانه،
خود را
پوسانده است... مادر
بزرگ خود را
در ذرههای
هوا پراکنده
است (زهر
مرگ و مرد
عینکی، همان) -------------------------- برگرفته
از:انهدوانا
|