خانه

نگینه‌های شعر پروین باوفا

 
بیست سال است که پوست تنم

جز با حریر هم‌آغوش نبوده است!

(تافته جدابافته، غرفه)

*

زنانگی‌ام را سالیان درازی‌ست

که در پشت قله­های صعب العبورعشق

جا گذاشته­ام (حلقه، همان)

پل نگاه تو هم شکست در پشتِ پای من!

(بن‌بست، همان)

-----------------------------------

برگرفته از: غرفه