|
نگینه
های شعر علی
باباچاهی |
||
|
(آنجا
که نیستی،
هزارو یک شعر) * من
فکر می کنم که
تو دیوانهای زیرا
که قلب خود، این
لالهی شفیق
صحرایی، این
قالی مجلل،
این کوه نور
را دادی
به من که از
همهی شهر
بدترم من
فکر می کنم که
تو دیوانهای!
(من فکر می کنم) * فردا،
امروز
دیگریست! (امروز
دیگر) * جای
خودت را به
چند شاخه گل
سرخ بده! (سری
به صدف ها
بزن، نم نم
بارانم) ---------------------- بر
گرفته از:
هزار ویک
شعر، ده
شب، مجلهی
شعر قبل
از مصرف خوب
تکان بدهید |