خانه

نگینه های شعر سیروس آتابای

وادی شاهپرک ها (۱۳۴۴)

زیر ستارگان کم‌گوی

رویای هرگزی!

*

وقتی شاخه ها را باز کردم

تو را زیر آبشار دیدم

و چشمم حیات اصلی تو را درک کرد

تصویرت در خاطره‌ام آسیب‌‌ ‌نادیده به جا ماند.

*

هیزم را باید از جنگلهای دور دست گرد آورد

-----------------------

برگرفته از:

تاریخ تحلیلی شعر نو