|
نگینه
های شعر
بهرام
اردبیلی |
||
|
(به
هم پیوستن
تارهایی
برای آنکه
آواز بخوانی) * یک
بعد جهان از
میان رفته
است. * زمان
را در بیشه گم
کردیم. * برف
می خواهد
سپید را بر
رنگها
بیفزاید. * عشق
تو را باران
کرد و بر خاک
نشاند. * در
حال دویدن
زندگی کردهایم. * اگر
در تو آسمانی
بود می
توانستم
شهاب دستانت
را به
تو باز
گردانم. --------------- برگرفته
از: مانیها |