|
نگینه
های شعر
مفتون امینی |
||
|
با
شاخهای
افشانش،
پرپیچ با
گردنش کشیده
و گستاخ من
دوست دارم او
را (شعر گوزن) * شعر
گوزن، شعر
درخت
اقاقیاست در
حالت گریز و
سیتزش با باد (شعر
گوزن) * مردیست
پشتِ سنگر
چوبی با
سی فشنگ اول
هر ماه و
چند زخم آخر
هر سال (کارمند) ای
جنگل، ای
مشوش سبز ای
خطبهی مفصل
و مغشوش و
نافصیح اما،
سر تا بپا
ملاحت و رمز (جنگل) * و
سحرگاهان،
هنگام که بر
می گشتم از
میان مه
خاکستری
نمناک دختر
زردرخی
دیدم که سرفهی
سرخش را ریخت
بر بوتهی
چای...(گیلان) * ما
آشنای درد
شماییم ما
بوی صبر
سوختهتان
را شنیدهایم
(آواز
بازگشت
غریبان) * بهار،
سوال نمی کرد اما
جواب های
سبزی داشت (گویه،
نشریه
الکترونیک
گویا) * در
انتظار
باران بودیم باد
آمد و ابرها
را برد خواب
فواره ها و
آبشاران را
می دیدیم چشم
گشودیم بر
گردباد. (گویهها،
شعر به دقیقهی
اکنون) ------------------------------- برگرفته
از: انارستان.
ابن سینا،
۱۳۴۶ گویا شعر
به دقیقهی
اکنون
|