|
نگینه
های شعر
عدنان غریفی |
||
|
من
آن الماس
کیمیایم که
تراش نمی
پذیرد (غزل ۲) * برای
همهی کافه
های لب شط امضاء
جمع می کنم (برای
خرمشهر...) یکی
از کمدی ها مخاطب
شعر من چشم
و گوش تیزی
دارد... آنچه
را که در شعرم
می خواهم خط
بزنم (و نمی
زنم) او
خط می زند. (مخاطب
شعر من) به
موشک بستن
فرشتگان ای
وای من
«ماریا»ی خود
را در
جنگی بی دشمن
و دوست از
دست دادم. (جولان
می دهم اینک
بی گاه) ---------------------------- برگرفته
از: برای
خرمشهر امضا
جمع می کنم. ؟ یکی
از کمدی ها.؟ به
موشک بستن
فرشتگان.؟
|