|
حبابهای دروغ |
رضا فرمند |
|
|
قطرهها به هم ییوستهاند و موجهای دریایی میسازند
ای خطبههای دروغ واژهها به هم پیوستهاند و جملههای فردایی میسازند
ای هالهها دروغ دستها به هم پیوستهاند و کهکشانهای انسانی میسازند * در میدانهای تپندهی شهر جوانان از فریادهای هم بالا میروند و آرزوهاشان را به آسمان پرت میکنند * در میدانهای تپندهی شعر جوانان از فریادهای هم بالا میروند و از خشم هم آذرخش میسازند * جوانان، همزاد آیندهاند! جوانان، همزاد آزادیاند! جوانان، همشتاب شهابهای زماناند! * ای کیان دروغ! ای کیان کژی! این مشتها میاندیشند این گامها میاندیشند این فریادها میاندیشند مشت باز دروغ شما اکنون چگونه میتواند توفان اینهمه دانایی اینهمه خشم و خروش و شتاب را مهار کند؟
۲۰ فوریه ۲۰۱۱
|