در سال ۱۳۳۴
در تبریز
زاده شدم.
دورهی
ابتدایی و
متوسطه را در
تهران
گذراندم. سه
سال در
هندوستان
بودهام و از
سال ۱۹۸۵ در
دانمارک
زندگی می کنم.
در این میان
یک سال در
لندن و و یک
سال در
سرزمین
باستانی
اینوئیت ها،
در گرینلند
بودهام. چند
سالی روی
نیمکت های
دانشگاههای
هند و
دانمارک
نشستم.
در هند،
علوم
اجتماعی
خواندم و در
دانمارک،
انگلیسی. کار
اصلیام شعر
است. نخستین
دفتر شعرم «رقص
جاودانه»، پس
از چاپ در سال
۱۳۶۳ در
تهران، به
خاطر واژههایی
چون «پستان»، «ران»
و چند شعر
اجتماعیِ بی
تاریخ، در
محاق سانسور
ماند. در
بیرون از
کشور شعرهای
زیر را منتشر
کردهام:
یار، یک شراب انسانیست-
۲۷۰ شعرکوتاه
ترانه، سبز فردا بود، ۲۰۰۹
اسطورهی ندا- ۲۰۰۹
اوج، یک پله است (۲۰۰۸)
زنسُرودهها ( زنپردازیها)
کیمیا خاتون ،
دمکراسی هماغوشی (۲۰۰۸)
فرصت از سرعت جدا شده است- سد شعر کوتاه، ۲۰۰۷
ما یکدیگر را زیباتر میکنیم (۲۰۰۷)
اسطورهی «دوعا» (۲۰۰۷)
پدرم به خاطرهها چکید (۲۰۰۶)
شعرهای کوتاه پاریسی (۲۰۰۶)
زن، کهربای آزادیست- شعر بلند
پیگال- شعر بلند
شعرهای پاریسی (۲۰۰۶)
میزبانی بحران (۳-۲۰۰۲)
شعرهای قطبی، نشر نیما. آلمان ۲۰۰۲
بهار کلمه. کپنهاک، ۱۹۹۱
اسیدِ غربت. کپنهاک، ۱۹۹۱
انتظار. سوئد، ۱۹۸۹
رقص جاودانه. کپنهاک، ۱۹۸۸